Pamfletgedichten van Nico Teekens
weg uit de kerk
zonder baken en verstrooid
onzeker en berooid
geen dogma meer op zak
nergens onder dak
en toch
dit is mijn leven
dolen is mijn lot
op het lijf geschreven
De bronnen voor mijn "Pamfletgedichten" zijn fantasieën, dromen, indrukken en persoonlijke ervaringen. Ik schrijf ook over mijn afscheid van de gedicteerde mens-en godsbeelden uit mijn verleden. Maar delen van oude verhalen blijven boeien als parels in een akker en daar maak ik graag gebruik van.
U mag mijn gedichten ongevraagd gebruiken en of eruit citeren mits U de bron, deze website, vermeldt. Ik ben ook benieuwd wat u ervan vindt. U kunt reageren via het e-mailadres onderaan deze pagina.
U kunt de gedichten vanaf deze pagina in een door mij gekozen volgorde lezen, begin dan met de menuknop "1e gedicht" en ga dan verder via "volgend gedicht" of terug via "vorig gedicht". Wilt u een overzicht zien, kies dan voor "leesvolgorde" of "op alfabet".
Gered
ik zit op de bank met mijn vriendin
zij gehuld in een zwarte chador
haar gezicht schuilt achter een masker
afgeleid van Anonymus
zij duikt weg achter mijn rug
bang voor de gedachtenpolitie
die patrouilleert in de stationshal
wij luisteren geboeid naar een meisje van zes
zij staat buiten bij een bushalte
en spreekt vol vuur haar ouders toe
haar broertjes luisteren mee
moeder wit ouderwets gekleed
vader een gekleurde buitenlander
samen gevat in een bicultureel huwelijk
dat tastbaar op springen staat
wij zien het wonder gebeuren
het meisje redt haar gezin
thuisgekomen ruimen wij de rommel op
oude dossiers vol angst, haat
en openstaande rekeningen
wij vegen de vloer aan
met politieke en economische oplossingen
en laten de media voor wat zij zijn
wij weten het al zeker
de volgende omwenteling is al ingezet
vanuit haar ongeschonden creativiteit
het kerstkind is dit jaar een meisje